Klappen van het leven: we krijgen ze allemaal. Hoe vangen we ze op? Persoonlijke verhalen over veerkracht vervelen nooit, omdat ze verbinden en versterken. Daarom blijf ik ze naar hartenlust vangen en schrijven.
Leven alsof er op elk moment een donderwolk kan losbarsten? Of liever met de blik op oneindig, in het volste vertrouwen? Op de valreep voor mijn 50e besluit ik voor het laatste te kiezen.
Hoe goed we het ook zouden kunnen gebruiken: een rechttoe-rechtaan recept om moeilijke tijden mee door te komen, is er helaas niet. Maar met deze top 5 tips voor veerkracht ga je zeker fris en gewapend het nieuwe jaar in.
Hoe krijg je lucht in een benauwde gezinsquarantaine, die op de voet wordt gevolgd door de buitenwacht? Controle en stress helpen in ieder geval niet, ontdekken we.
Een dagelijkse happening in coronatijd: korte lontjes in de supermarkt en op het fietspad. Wat zit er toch áchter die uitbarstingen? Ik besluit het op de man af te vragen.
Het leek zo’n goed idee op de vroege ochtend: lekker een rondje bos rennen. De kans dat er onderweg een grommend beest aan mijn elleboog zou hangen, kwam geen seconde in me op.
Hèt antwoord op ingewikkelde levensvragen heeft niemand, ook tijdens de pandemie niet. Maar het erover hebben, helpt, leer ik van alle veerkrachtige mensen die ik interview.
Murw na dagen van soort-van-isolatie, heb ik vrijdagmiddag mijn telefoon uitgezet. Dan maar helemaal in quarantaine, besloot ik.
Vakantie? Avonturieren? Zonder gouwe-ouwe veilige haven is dat toch echt anders.
Het kan nooit genoeg zijn, de aandacht en erkenning voor mensen die klappen te verstouwen hebben. Dat blijkt ook weer uit de stroom reacties op de 'Portie Veerkracht' van Lydia. Met hart en ziel blijf ik ze dan ook opdiepen, de persoonlijke verhalen vol rimpels. Tot een boek aan toe.
Dit jaar ben ik mensen over de dood gaan interviewen. Een gewaagd thema, zou je denken, zeker voor een hypochonder type als ik. Toch voelde ik aan alles dat ik er goed aan deed. Want wat leverde het een intieme, oprechte verhalen op.
