Eerst geloven dan zien

· | Aandacht · Echte verhalen van echte mensen · Persoonlijke groei · Veerkracht

‘Dat heb ik je toch al lang verteld?’. Mijn jongste dochter reageert verbolgen op mijn vraag, en dat is niet voor de eerste keer. Want zo scherp als ik luister naar de mensen over wie ik schrijf, zo laks ben ik soms met de verhalen van mijn kinderen. Quotes, meningen, ervaringen, belevingen: ik vang ze allemaal op tijdens interviews; inclusief lichaamstaal, intonatie en wat er niet gezegd wordt.

 

Hartstikke fijn, die gevoelige antennes. Maar de keerzijde is dat ze af en toe ook rigoureus ‘uit’ gaan; dan moet ik alle prikkels even verwerken

 

Thuis is dat vaak. En dat wordt niet altijd gewaardeerd, ook door mijzelf niet. Want zo op zoek als ik ben naar wijsheden van anderen – de rode draad in mijn verhalen – , zoveel daarvan liggen er voor het oprapen bij de jongste generatie. Die wil ik niet missen, zeker niet van mijn eigen kroost.

 

Daarom ben ik zo blij dat ik bij de les was, toen ik laatst met mijn zoontje van 8 door de stad fietste

 

Al maanden bezint hij zich op de spreekbeurt die hij moet gaan houden. De eerste van zijn leven, en dat valt hem niet mee.

 

Eerst weigerde hij zich wekenlang in te schrijven op de klassenlijst. Tot hij ontdekte dat juf hem niet zou ontzien; toen besloot hij voor de alleruiterste datum te gaan. Net voor de zomervakantie dus, en die komt nu opeens toch rap dichtbij. Tientallen klasgenootjes zijn hem intussen al voorgegaan, maar daar vertelt hij niet over. Hij gaat voor de struisvogeltactiek: wat je niet benoemt, dat is er niet

 

Tot afgelopen donderdag, op de fiets:

‘Mama, ik heb vandaag zo’n leuke spreekbeurt gehoord.’
‘Echt? Waarover?’
‘Over Lego, van Martijn.’
‘En waarom was-ie zo leuk?’
‘Omdat Martijn allemaal grapjes maakte en heel veel lachte.’
‘Hij had er dus lol in?’
‘Ja en daarom was het niet saai en heb ik nu wel geluisterd.’
‘Zie je jezelf zo ook voor de klas staan?’
‘Een beetje’
‘Ook al vind je het best eng?’
‘Dat maakt me niet meer uit. Weet je waarom?’
‘Nou?’
‘Omdat ik geloof dat ik het kan. En verder zie ik wel.’

 

– Teus Lebbing, www.abrandnewstory.nl

aandacht interviews


No Comments

Leave a comment