Pikante vragen over mijn schaamte
Na alle fijne journalistieke aandacht voor Schaamte, werd ik dit keer geïnterviewd door een systeemtherapeut, voor het Vakblad voor Contextuele Hulpverlening. Dat leverde verfrissende invalshoeken op, met dank aan de directe én betrokken vragensteller Marion Eikelenboom.
Zo vroeg Marion hoe ‘onveilig’ ik me voelde toen ik mijn openhartige boek publiceerde, aangezien ik van huis uit heb geleerd dat juist zwijgen beschermt
Als jongste in de familie was het bovendien niet mijn ‘plek’ om de stilte te doorbreken. Waar toverde ik dan toch de moed vandaan en wat leverde me dat op? (heel veel, kon ik gelukkig antwoorden).
Ook durfde Marion te informeren naar de openheid in mijn huwelijk. Kan ik moeilijke gevoelens delen met mijn echtgenoot, en hij met mij, terwijl we daar nooit een voorbeeld van hebben gehad? En hoe doen we dat dan?
Het interessante proces van ‘ontschuldigen’ kwam aan bod. Hoe dat oplucht en wegen vrijmaakt in familierelaties. En dat daar altijd woede aan voorafgaat. Maar dat juist op woede heel veel schaamte rust.
En ik maar denken dat ik die klus allang geklaard had
‘Als ik boos ben op mensen voel ik me heel slecht’, hoorde ik mezelf zeggen.
Daar ga ik eens verder op broeden.
-> zin om het interview te lezen? Hier vind je het: ‘Het was alsof het gezin vleugels kreeg doordat alles er mocht zijn’
© Teus Lebbing, www.abrandnewstory.nl
© portret: Conny Kitschman
Vorig jaar, op 24 november, precies 54 jaar na het overlijden van mijn vader, vloog mijn boek de wereld in, in een warm bad met mensen – wat een weldaad was dat! Mijn vader mag er weer zijn, en daarmee: de liefde van mijn ouders. Wat een avonturen beleef ik sindsdien.
Dank voor alle mensen die mij daarbij inspireren en aansporen, óók hier op A brand new story – dank!
Meer lezen van A brand new story?
Nieuw avontuur
Wat een feest. Als interviewer werk ik mee aan een film over eindeloos wandelen zonder afleiding. En vooral: over echte mensen en hun veerkracht.
Overdrijven
Vervangkinderen zoals ik zijn ‘schamers van nature’: als je geboren wordt in de schaduw van een overleden broer of zus, is het moeilijk je ooit genoeg te voelen.
Pikante vragen
Na alle fijne journalistieke aandacht voor Schaamte, werd ik dit keer geïnterviewd door een systeemtherapeut. Dat leverde verfrissende invalshoeken op.
De echte winst van één jaar Schaamte
24 november bestaat mijn boek een jaar. Na alle lof en aandacht, vind ik de échte winst in een verrassende hoek.
Teus wist je dat je schaamte over iets met 1 handbeweging kan verwerken en loslaten. Heet SilentHands en iedereen heeft een persoonlijke handbeweging waarmee dat kan. Als je er meer over wil lezen en horen, kijk dan op http://www.silenthands.org
We zullen nooit klaar zijn met schaamte vrees ik. Het feit dat de ander een eigen geschiedenis, gedrag en gevoeligheden heeft, waar je geen controle over hebt, maakt het al onmogelijk om “nooit beschaamd” te raken. Dan kun je alleen nog de “puin” die het veroorzaakt gaan ruimen.
Lieve Teus Lebbing een openhartig en eerlijk interview en vragen waar je inderdaad even op mag kauwen. En ja, omze levensthema’s waar schaamte er 1 van is zullen we altijd meedragen. Jij laat door het open te breken en te delen zien, dat je dit ook kunt dragen zonder dat het je nu nog volledig in de greep houdt. Het wordt lichter en zo fijn dat je hiermee direct en indirect zoveel anderen helpt. Ik vind je verhaal zo herkenbaar.
Fjew, dat zijn geen makkelijke vragen om te beantwoorden Teus. Daar zou ik ook een poosje op moeten broeden. Wees tijdens het broeden ook maar heel trots op je eigen openhartigheid, want die leest als behoorlijk onbeschaamd!
Dank aan jou Teus Lebbing voor de moed om pijn en patronen te doorbreken en om jouw verhaal in de wereld te brengen. Hoe helend moet dat zijn: voor jou, voor wie jou voorgingen en toekomstige generaties. En de moed om je ware gezicht te laten zien, zal ongetwijfeld andere uitnodigen, dat ook te doen. 🙏