Portie Schaamte
Wat is dat toch met schaamte? We voelen het allemaal, niemand ontkomt eraan, maar ondertussen duiken we er het liefst van weg. Zweten, verkrampen, je klein óf juist groot maken, van alles verzinnen we om ons ongemak te ontvluchten, we zijn er zo listig in. Terwijl: raken we wél aan de praat over onze heikele punten en breken we door onze schroom heen, dan kunnen er magische dingen gebeuren. Energie gaat stromen, schouders relaxen, ogen twinkelen, kelen krijgen weer lucht.
Wedden? In deze kersverse interviewserie neem ik de proef op de som.
Pikante vragen
Na alle fijne journalistieke aandacht voor Schaamte, werd ik dit keer geïnterviewd door een systeemtherapeut. Dat leverde verfrissende invalshoeken op.
De echte winst van één jaar Schaamte
24 november bestaat mijn boek een jaar. Na alle lof en aandacht, vind ik de échte winst in een verrassende hoek.
Weerstand als spiegel
Dorresteins romans kon ik moeilijk verdragen en ook haar biografie irriteert me aanvankelijk. Totdat ik me realiseer wat me zo raakt.
Flink zijn of niet?
Ik weet dat de gouden tip bij rouw ‘doorvoelen’ is. Maar ik wil het niet voelen en zeker niet op vakantie. Mijn lichaam denkt daar anders over.
Zomers verdriet
Op 4 juni overleed mijn dierbare vriend Kees. Dit is een ode aan een halve eeuw vriendschap en tennissen tot de laatste snik.
En nu dan?
Het voordeel van mijn boektour door de maanden heen, is dat ik telkens wordt uitgedaagd om uit te spreken waar ik sta. Schaamte is nooit 'af', merk ik.
Wat een reacties!
Mijn boek Schaamte raakt duidelijk een snaar. Wat een reacties mag ik ontvangen! Ook één delen? Dat kan hier, in de comments. Dank!
Tevoorschijn
Mijn boek over schaamte is de wereld in! Op 24 november, precies 54 jaar na de suïcide van mijn vader Walther, heb ik het patroon van zwijgen kunnen doorbreken in een warm bad.
Meer veranderverhalen:
Meer veranderverhalen: