Of ik pelgrims wilde interviewen voor een film over de Camino, was de vraag.
 
Hmm kweenie, was mijn eerste ingeving. Iets te zweverig, leek me. En ik heb niet zoveel met langeafstandslopen, anders dan een zondagse wandeling plus appelgebak.
 
Godzijdank kwam ik bij zinnen. 

Alsof de duvel ermee speelde, sloeg mijn omgeving massaal aan de wandel

 
Mijn nieuwsgierigheid groeide: wat bezielt deze mensen toch? Hoezo ga je eindeloos wandelen, vaak zonder afleiding? En wat gebeurt er met je, wekenlang alleen met je rugzak op pad?
 
Plus: zijn deze enthousiastelingen om me heen dan ineens ook allemaal pelgrims?
 
Hoog tijd voor onderzoek, besloot ik, en volgde de bevlogen initiatiefnemers Yvonne en René van der Leest naar de Franse Camino. Bonus: zij hadden ook de kundige filmmaker Bert Nijman aan boord gehaald, net als ik een gepassioneerd vanger van ‘de mens achter het verhaal’. Een dreamteam, zo bleek.

Het resultaat? Een vol verwondering, aandacht en liefde gemaakte documentaire, met in de hoofdrol vier pelgrims op een persoonlijk kruispunt in hun leven. In het oogstrelende stille hart van Frankrijk, namen Fleur, Astrid, Piet en Pieter-Bas ons mee op hun pad van onverwachte inzichten, twijfels, veerkracht en nieuwe verbindingen.

Ik heb aan hun lippen gehangen. En jullie hopelijk ook! Pelgrims én niet pelgrims, juist ook thuis. 

Want bewegen doen we per slot van rekening niet alleen op de Camino, allemáál zijn we zoekende en onderweg

Pure, aanstekelijke verhalen, recht uit het hart: kunnen we die daar niet dondersgoed bij gebruiken?

© Teus Lebbing, www.abrandnewstory.nl